साहित्य

जो कसैले आफूलाई सर्वगुण सम्पन्न ठान्नु पर्दैनसोचेको सपना पूरा नहुन सक्छ दुख मान्नु पर्दैनआउन सक्छ जिन्दगीमा अकस्मात् आँधीबेहेरीमुटु छेड्ने गरी कसैले तिखो व्यङ्ग्य हान्नु पर्दैन । ~ धन प्रसाद पुन ' दीपशिखा 'बागलुङ । पुरा पढौ

प्रथम नागरिक कुलपति कविवर स्व. केदार मान व्यथित, राजनीतिज्ञ एवं समाजसेवी स्व. पुष्पमान श्रेष्ठ र पुष्प–चन्द्र ट्रष्टका संस्थापक एवं समाजसेवी स्व. चन्द्रलक्ष्मी श्रेष्ठको स्मृतिमा पुष्प–चन्द्र ट्रष्ट स्याङ्जाले “भाषा, कला, संस्कृति साहित्यको उन्नयनमा हाम्रो अनुष्ठान” भन्ने मूल नाराका साथ प्रतियोगिता आयोजना गर्न लागेको ट्रष्टका अध्यक्ष महेन्द्र मान व्यथितले जानकारी दिए । कार्यक्रम साहित्यिक उन्नयन गर्ने उद्देश्यले आयोजना गरिएको कार्यक्रमको सहआयोजना पुतलीबजार प्रज्ञा प्रतिष्ठान रहेको उपकुलपति एवं साहित्यकार विश्वप्रेम अधिकारीले जानकारी दिए । पुतलीबजार प्रज्ञा प्रतिष्ठानको उपकुलपति अधिकारीसँग समन्वय गरी आयोजना गर्न… पुरा पढौ

मेरो जिन्दगीमा उनले गरेको घुमफिर कस्ले देख्यो रमुटु टुक्राएर निस्किए सि  मुटुको चिर कस्ले देख्यो र बाहिर हासेको , रमाएको खुसी देखेर दुनियाँ जल्छन्भित्र मनमा सल्किएको आगो झै पिर कस्ले देख्यो र हिजो संसार घुमे झै, चुली चुमेझै आभाष गराएको उनलेआज उनकै कारण यो झुकेको मेरो शिर कस्ले देख्यो र सबैले समतल र सुन्दर देखेका थिए हाम्रो प्रेमको परिवेशबिडम्बना,  हाम्रो प्रेम लडाउने कठिन भिर कस्ले देख्यो र शान्त,सालिन र निर्दोष देखिने ती नयन र अनुहार बाटम माथी प्रहार भैइरहेको  धोकाको … पुरा पढौ

गुनासो तिमी लाई के गर्नु विस्वस नै टुटे पछि ।आँखा जुधेर के भयो मनको भावना लुके पछि ।आँसु झरेर के भयो भित्री मन नै दुखे पछि । बिस्वास कस्को गर्नु यहाँ आफ्नैले घात गरे पछि ।साथ कस्को चाहियोर एक्लै जङ्हार तरे पछि । शिर उठाएर के गर्नु हेर्ने नजर झुके पछि ।घाउमा मलम लगाएर के गर्नु जब भित्री मन नै दुखे पछि । सम्झि किन रुनु र तिमी आफैँ नै टाढा भए पछि ।आफ्नो कस्लाइ भन्नू र तिमी नै पराइ… पुरा पढौ

एउटा मरेको मन उठाउन मिल्ने गल दिनु है!थाकेको शरीरलाई तिर्खा मार्ने जल दिनु है !! दिनभरी जो पसिना बगाउछ उ रातमा भोकै!कम्तीमा दुखिलाई परिश्रमको फल दिनु है!! हजारौं समस्यामा झेलिएर प्राण त्याग्छ मान्छे !मर्ने बेला यी समस्याहरुको सबै हल दिनु है!! परिस्थितिको नाममा धोका दिन्छन् मान्छेहरु!अभागीलाई कम्तीमा पनि आत्माबल दिनु है !!! कल्पना मगर पुरा पढौ

सधैं ठूलो तामझामका साथ राजनीति नेताहरूको भाषणमा केन्द्रीकृत हुने कार्यक्रम आजभने फरक परिवेशमा अगाडि बढेको थियो ।प्रमुख अतिथि देखि मन्च आसिन सबै बक्ताहरूले मात्रै साहित्यकाे बारेमा आफ्नो धारणा राखेका थिए । प्रमुख अतिथि : पूर्व प्रधानमन्त्री झलनाथ खनालले कबिता संग्रहकाे बिमाेचन गर्दै कबिता संग्रह मायाको आयनतनमा भएको समसामयिक बिषयमा लेखिएको  गुच्चा कबिता बाचन गरेर देशको राजनीति बारे चर्चा गरेका थिए । कार्यक्रममा कबिता संग्रहका लेखक मधुसूदन घिमिरेले गणतन्त्र दिवसको अवसरमा लेखेको आगाे शिर्षककाे कबिताघरको आगाे बाल्न निस्केका बामुढाे बनेर फर्किएछन्बाःतिमीले… पुरा पढौ

जुन झार्ने तारा झार्ने औकात छैन मसङ्गतर यो जीवनमा मात्र तिम्रो अधिकार हुनेछ । जस्ले पनि प्रयोग गर्न खोज्ने सस्तो भयो यो मनअब मनको गेतमा छुट्टै एउटा भन्सार हुनेछ । रोकौला तिम्रो बचनका तिर यो मुटु ढुङ्गा बनाएरमेरा सपना मात्र तिम्रो चाहना अनुसार हुनेछ । साथ तिम्रो रह्यो भने जुन सुकै पलमाकहिलै नरितिने मायाले भरिएका धन्सार हुनेछ । भुपाल घर्ति मगर वडिगाड ७ बाग्लुङ पुरा पढौ

धेरै कुरा देखेकि छु यहाँ। धेरै कुरा भोगेकि छु यहाँ । दुइ सन्तानको बाबाले सिङ्गल भन्दै हिडेको देखेकि छु यहाँ । छोराछोरीको आमा पनि सिङ्गल भन्दै अर्कैसङ्ग लागेको देखेकि छु यहाँ । श्रीमान रगत र पसिना बगाउदै खाडिमा । श्रीमती गाउँ घरमा अर्कैसङ्ग चिल्ला गाडिमा र झाडिमा देखेकि छु यहाँ । घर परिवार सबै बिर्सि प्रदेशमै अर्कैसङ्ग मस्ति गरेको पनि देखेकि छु यहाँ । बिहे अघि जवानि लुटाएको पनि देखेकि छु यहाँ । बिहेपछि अर्कैसङ्ग रात कटाएको पनि देखेकि छु… पुरा पढौ

१बुझ्नै गार्हो छदेशको हालत निअघि छ देशभ्रष्टाचार पनिलुटपाटमा पनि २अनौठो खेलबाद्यालयमा पनीबलत्कार छहत्या पनी गर्छनउसैलाई हर्ष छ३न्याएको चाबीपैसाको खेल भित्रपैसाको तालापिडीतको हासो भोमेरो नेपाल भित्र४सत्तामा देशभागबन्दा हुदैछसिमानापारीनेपाल आमा रूदैसतिले सरापे र बिष्णु वैरागी मगरबा.न.पा ९ तित्याङ बाग्लुङ पुरा पढौ

मान्छे म सानि सानि थिए के सहि के गलत छुटाउन नसक्ने थिए साच्चै धेरै अबुज नै थिए पराइ भनु पराइ थिएनन आफ्नो भनु राक्षस थिए एक्लै हैन चार  जना थिए दुस्मन हैन आफ्नै परिवार भित्रका थिए सुरु-सुरुमा चुम्बन गर्दै थिए बिस्तारै बिस्तारै शरिरको हरेक अङ्गमा चुम्बन गर्दै थिए मान्छे म सानि सानि थिए कतै डर त कतै काउकुति लागे जस्तो भो डाको छोडि रुन खोज्दा मुख थुनिदिएका थिए हात खुट्टा फाल्न खोज्दा हात खुट्टा छोपिदिएका थिए बिस्तारै-बिस्तारै मेरो शरिरको एक-एक… पुरा पढौ